Waarom je brein een "bijbaantje" nodig heeft voor focus.
Zit je weer in luisteren naar die saaie uitleg van de meester? En je merkt dat je gedachten langzaam afdwalen naar je speelafspraak na schooltijd, die ene ongemakkelijke moment bij opa en oma of de precieze werking van een rits. En ineens, bam: "En wat vind jij hiervan, [Naam]?"
Geen paniek. We zijn er allemaal geweest. En de oplossing is misschien wel het tegenovergestelde van wat je altijd is verteld.
Het Probleem: Een Racewagen in de File
Je brein is een racewagen. Het is gebouwd voor snelheid, complexe berekeningen en het verwerken van een enorme hoeveelheid informatie. Maar een saaie les, een lange vergadering of eentonig huiswerk is geen racebaan; het is een file.
Wanneer je maar een fractie van je denkkracht gebruikt om te luisteren, ontstaat er wat psychologen "ongebruikte breincapaciteit" noemen. Je racewagen-brein staat stationair te draaien. En een brein dat stationair draait, gaat op zoek naar prikkels. Het resultaat? Je wordt makkelijker afgeleid door alles en nog wat.
De Oplossing: Geef je Brein een Bijbaantje
Hier komt de "Art of Focus" om de hoek kijken. In plaats van te vechten tegen de afleiding, moet je die ongebruikte 30% van je denkkracht bezighouden. Je moet je brein een klein, ongevaarlijk bijbaantje geven. Dit noemen we micro-multitasking.
En nee, dit betekent niet dat je tijdens die saaie uitleg je topografie vragen moet gaan beantwoorden (dat is echte multitasking en dat werkt niet). Het gaat om onbewuste, secundaire taken.
Waarom weeftekeningetjes en friemelen werken
Nutteloze tekeningetjes in de kantlijn, draaien met een pen, krabbelen op een bloknoot of zelfs friemelen met een stressbal zijn geen tekenen van desinteresse. Het zijn overlevingsstrategieën voor je aandachtspanne.
Uit onderzoek (van bijvoorbeeld dr. Jackie Andrade aan de University of Plymouth) blijkt dat mensen die krabbelen tijdens het luisteren naar saaie informatie, die informatie beter onthouden dan mensen die gewoon proberen te luisteren. Waarom? Omdat het krabbelen net genoeg denkkracht inneemt om te voorkomen dat het brein op de "automatische piloot" gaat en volledig wegloopt.
De Gouden Regel: De "Drummer" Valkuil
Er is echter een dunne lijn tussen helpende focus en totale afleiding. Het geheim zit hem in het onbewuste karakter van de tweede taak.
Helpend: Een simpele krabbel, een patroontje herhalen, een dopje los- en vastdraaien. Je hoeft er niet bij na te denken.
Hinderlijk: Je pen rond je vingers draaien als een drummer of een complexe origami-zwaan vouwen.
Zodra de tweede taak denkkracht, probleemoplossend vermogen of actieve aandacht van je vraagt, neemt deze de controle over. Dan heb je ineens een prachtige origami-zwaan, maar weet je nog steeds niet hoe je moeilijke som kunt uitrekenen. Het bijbaantje moet een bijbaantje blijven.
Een Oproep aan Docenten en Managers
Dus, de volgende keer dat je iemand ziet tekenen tijdens je uitleg of presentatie: wees niet teleurgesteld! Voor veel mensen is dit de enige manier om hun racewagen-brein te kalmeren en de informatie echt binnen te laten komen. Het is geen gebrek aan respect; het is een vorm van focus-management.
Conclusie:
Soms is de weg naar een betere concentratie niet meer stilzitten, maar juist minder. Geef je brein die secundaire activiteit die het nodig heeft, en geniet van een scherpere focus tijdens de saaiste momenten.
PS: Kun je wel een focus-hulpje gebruiken?
Soms is een pen of een papiertje niet genoeg. Ontmoet mijn Buddies! Deze vrolijke vriendjes zijn speciaal ontworpen om jouw brein dat broodnodige ‘bijbaantje’ te geven. Terwijl jij luistert of leert, houden zij je handen bezig en je focus scherp. De ideale bijrijder voor jouw racewagen-brein!
Kijk in de webshop of klik hier
Reactie plaatsen
Reacties